ORBUS Belgium

TOP
Glas dijaspore
 


 

BALKAN AREA

OPEN PAGES FOR ALL PROBLEMS - BLACK ON WHITE ABOUT ALL OPPRESSION

BALKAN AREA



UREDNIK:
Salih ČAVKIĆ








 



Evropa 66-ti put slavila Dan pobjede nad fašizmom i 26-ti put Dan Evrope

FAŠIZAM U EVROPI NIJE POBIJEĐEN

Piše: Zijad Bećirević


Zijad BećirevićBurlington, 11. Maj 2011.
 I ove godine Evropa je prigodnim svečanostima, širom evropskog kontinenta, obilježila 9. Maj - kao Dan Evrope i Dan pobjede nad fašizmom, podsjećajući svijet da je na taj dan prije 66 godina kapitulacijom Njemačke okončan II Svjetski rat i srušen njemački fašizam. Upravo taj dan, Dan pobjede nad fašizmom, obilježava se i slavi kao Dan Evrope, po odluci Savjeta Evropske unije usvojenoj 1985. godine u Milanu. U Evropsku uniju danas je udruženo 27 zemalja, od kojih 17 ima zajedničku valutu. EU je zasnovana na tekovinama borbe protiv fašizma i principima mira, razumjevanja, tolerancije i saradnje među narodima. Ovog majskog jubileja svečana sjednica Evropskog parlamenta održana je u Strazburu, a Centralna manifestacija Dana Evrope “Otvoreni dan” u sjedištu Evropske unije – Briselu.

Drugi svjetski rat je počeo 1. Jula 1939. napadom Hitlerove Njemačke na Poljsku ( samo 21 godinu nakon Prvog svjetskog rata), a završio se u Evropi 8. Maja 1945. godine (predajom Njemačke) i u Aziji 2. Septembra 1945. godine (kapitulacijom Japana). Rat je vođen punih 5 godina na tri kontinenta i na svim svjetskim okeanima, a u njemu su sudjelovale skoro sve države svijeta. Bila je to jedna od najvećih svjetskih katastrofa, u kojoj je uz ogromna materijalna razaranja, izgubilo život 57 miliona ljudi. “Nakon Drugog svjetskog rata, na poprištu velike bitke, Evropa se ponovno izgradila i postala sinonim za mir i prosperitet” riječi su aktuelnog Predsjednika Savjeta EU g. Hermana van Rompeja.

Fašizam u Evropi još nije pobijeđen

Nažalost, zlo fašizma nije iskorijenjeno, i pored višegodišnje skoro stoljetne borbe protiv fašističkih organizacija i režima, već hvata nove korjene u novom naraštaju. Avet fašizma ponovno vaskrsava, prijeti, udara na tekovine čovječanstva, i to u njedrima Evrope, koja je tako skupo, milijunskim ljudskim životima najviše platila. Sve ono što je viđeno i što se dogodilo na stratištima Evrope od 1939 do 1945. godine , ponovno se dogodilo devedesetih godina na Balkanu, u okupiranom dijelu Bosne i Hercegovine – Republici Srpskoj, i predstavilo svijetu u formi srpskog nacionalizma i šovinizma, sa svim komponentama nacionalističke histerije, u kojima je srpsko četništvo više nego uspješno na Bošnjacima BiH primijenilo sva nacistička dostignuća.

Na krvavoj bosanskoj zemlji, uz stratišta i bodljikavu žicu nebrojenih srpskih logora, instalirana je Karadžićeva genocidna tvorevina Republika Srpska, iz koje se konstantno udara na temelje BiH države, ucjenjuje svijet, prijeti Evropi. Nažalost, od početka okupacije do danas prošlo je 20 godina, pune dvije decenije, u kojima svijet i Evropa nisu smogli ni snage ni volje da u genocidnoj tvorevini i njenoj rukovodnoj strukturi prepoznaju aveti fašizma, nimalo drugačije niti manje opasne od nacističkih.

Da li je, zaista, i ovaj put, kao tridesetih godina prošlog vijeka, Evropa i dalje gluha i slijepa, pa ne vidi zlo koje se u njoj iznova rodilo i koje u njenom naručju stasava, ili je previše i sama opsjednuta težnjom da se proširi i izraste? Evropi i svijetu trebalo je u prošlom vijeku više desetljeća da prepozna njemački fašizam, a skoro još toliko da mu se organizovano suprotstavi, a danas se na isti način ponavlja scenarij, predstavljen u formi srpskog fašizma.

Nova srpska “entitetska država”, Republika Srpska, začeta i okorjela u zločinima i genocidu, i dalje prijeti svjetskom miru i drži moralne pridike čitavom svijetu, vršeći mirnodopsku promociju obnovljenog i oplođenog fašizma. Sa stratišta nacističko-srpskog logora Omarska, kod Prijedora, jednom od najzloglasnijih prijedorskih logora, u kojem su od 25. maja 1992. do kraja avgusta 1992, mučeni i ubijani prijedorski Bošnjaci i Hrvati metodama zloglasnih nacističkih logora, šalju se u svijet lažna obećanja i papagajski ponavljaju optimističke poruke tipa “Omarska se ne smije ponoviti”, a pri tome se zaboravlja da je “Omarska” još krvavije ponovljena jula 1995. na Drini i ne želi znati da isti zlikovci koji su upravljali logorom Omarska i u njemu činili zločine i danas vladaju i Omarskom i Banjalukom.

Porodice žrtava već skoro 20 godina traže svoje nestale i pravo da žrtvama logora makar podignu spomenik, a fašističke vlasti RS-e ne samo da im to onemogućuju, već na mjestima stradanja grade spomen obilježja svojim “herojima”, onima koji su ubijali i činili zločine. Na ove činjenice argumentovano je ukazano i ovih dana na času historije u centru Srebrenice, kod Bijele džamije, gdje su srpski četnici- fašisti novog vremena, 8.maja 1992. godine spalili 20 Bošnjaka, i do danas ostali zaštićeni i nekažnjeni.

Srpski agresori se nisu zadovoljili s onim što su nezakonito i neosnovano dobili Dejtonskim mirovnim sporazumom, već nastavljaju obarati državne b-h institucije, razarati njeno državno ustrojstvo, rušiti Bosnu i Hercegovinu. Beskrupulozno se sprečava povratak prognanih u RS-u, nastavlja etničko čišćenje Bošnjaka i napadaju progresivne bosanske snage i njihova udrženja u Dijaspori.


Doziranje istine o BiH pred Savjetom bezbjednosti UN-a

Visoki predstavnik Valentin Insko već nekoliko godina, kao i njegovi prethodnici, pokušava u BiH približiti i uravnotežiti suprostavljene stavove, zaboravljajući pri tome da agresor i žrtva nemaju ista polazišta, već imaju dijametralno suprotne zahtjeve, koji se ne mogu izjednačiti njegovim kompromisnim mjerilima. Tek pri kraju svoga mandata, kada se i sam našao pred neprobojnim zidom RS-e na udaru srpskog fašizma, onog istog koji rastače BiH svih postdejtonskih godina, visoki predstavnik međunarodne zajednice usudio se pred Savjetom bezbjednosti UN-a iznijeti dio istine o fašističkoj opasnosti, koja se pred očima svijeta, a uz podršku Srbije i Rusije, učvršćuje u Republici Srpskoj, i postaje ozbiljna prijetnja miru i stabilnosti ne samo u Bosni i Balkanu, već Evropi, a možda i svijetu. Naravno, g . Insko očigledno naslijeđe fašizma nije predstavio kao fašizam, već kao oportunizam, što je oslabilo i umanjilo kritičnu masu njegovih zahtjeva. Predsjednik RS g. M. Dodik ga je odmah optužio da je “svojim istupom pokušao obmanuti međunarodnu zajednicu i predstaviti Republiku Srpsku kao stranu koja ruši Dejton.”

Glas o genocidnom evropskom tkivu Republike Srpske i njenom pro-fašističkom režimu (mada još osjetno uzdržan i nedovoljno podržan)ipak stiže i do UN-a. Možda u ovom teškom historijskom vremenu, kada je svijet pritisnut i zaokupljen nizom teško rješivih političkih i ekonomskih problema, ne bude dovoljno suglasja za ozbiljniju intervenciju u BiH, ali će to vrijeme morati doći. Činjenica je da uz režim RS-e stoji, održava ga, snaži i pokreće, Srbija, uz ruku sa Srbijom Rusija, a sve angažovanije i Kina, ali će i oni morati spoznati suštinu i pomiriti se s činjenicom , da mir i jedinstvo Evropi a time i svijetu, može donijeti samo eliminacija profašističkog režima i ukidanje političkog ustrojstva RS-e, sa kojim će svi narodi RS-e i svi narodi BiH dobiti slobodu, a time će se osloboditi presije i naći sebe i srpski narod.

Neosporna je činjenica da je srpski narod, zajedno s drugim jugoslavenskim narodima, dao značajan doprinos pobjedi nad fašizmom u Drugom svjetskom ratu, ali ga to ne oslobađa odgovornosti za ono što je učinio drugim narodima 91-95 niti za ono što im čini danas, već ga obavezuje da se iskupi i povrati izgubljeno povjerenje. Sa zaslugama u borbi protiv fašizma u Drugom svjetskom ratu, koje su stekli u borbi zajedno s drugim jugoslavenskim narodima, Srbija i Republika Srpska ne mogu se amnestirati od krivice za zločine i genocid koji su počinili u BiH, niti mogu služiti drugima kao uzor potvrđenog i dosljednog anti-fašiste. Za potvrdu teško zarađenih vrijednosti mora se obnoviti zdravo unutarnje biće i zaraditi oprost.
Može li se EU ponositi s postignutim?

Puno je razloga koji daju pravu ujedinjenoj Evropi da bude ponosna na ono što je postigla za 26 godina svoga postojanja, ali su pred njom, na putu do punog jedinstva, velike prepreke i veliki izazovi. Nisu to samo ekonomski , emigrantski problemi, niti problemi u sticanju suglasja,već ponajviše političke razmirice, koje nisu daleko od novog tipa blokovske podvojenosti. A upravo u tom međuprostoru, između tih prividno bliskih a u suštini udaljenih strana, ponovno se obnavlja i taloži fašizam.

Sve su to samo neki razlozi koji nam potvrđuju da današnja Evropa nema puno razloga za veliko slavlje. U njenim njedrima je nakon više od pola stoljeća rođen i stasao fašizam nimalo drugačiji od nacističkog njemačkog, uništio mir i razorio pola Balkana, u Bosni počinio neviđene zločine i genocid, a uz sve to Evropa još nije u četničkoj kokardi i kami prepoznala aveti srpskog fašizma, već neki u njoj okreću glavu ili zatvaraju oči, da prespavaju i ne vide zlo koje se pred njima događa i oplođuje. Tako zaslijepljena Evropa ne može naprijed, jer će pri svom prvom odlučnijem koraku udariti u zidove fašizma, spotaknuti se, pokleknuti, a možda i pasti. Kokarda i kama se i danas šepure u Srbiji i Republici Srpskoj, prave prijeteće smotre duž Drine, na domak stratišta na kojima su 1941-1945. i 1991-1995. pogubili preko stotinu hiljada nedužnih Bošnjaka, a danas vladaju bosanskom zemljom kao svojom djedovinom. Upravo te činjenice potvrđuju da Evropa još nije ujedinjena, a fašizam u njoj još nije pobijeđen.


Obaveza EU je vratiti slobodu i ustavna prava narodima BiH

Prvi korak koji bi Evropa već danas morala učiniti je, sazvati evropsku-svjetsku konferenciju o Bosni i Hercegovini, na kojoj bi ključno pitanje bilo ustavno ukidanje genocidne tvorevine Republike Srpske, ujedinjenje b-h teritorija u političkom i ekonomskom smislu, stimulisana obnova zemlje, uz stimulisani dostojanstveni povratak prognanih. Sa tim bi se svim narodima BiH vratila njihova ustavna prava, prije svega pravo na miran i slobodan život. Pri tome treba sviju nas još jednom prisjetiti da srpski agresori na BiH sve do danas nisu adekvatno kažnjeni, već su nagrađeni kako Dejtonskim mirom, tako još povoljnije Dejtonskom nadgradnjom, jer im je dozvoljeno da na okupiranom i etnički očišćenom teritoriju stvore i učvršćuju novu srpsku državu i u njoj instaliraju profašistički režim, koji je otvorena prijetnja svima.

Sve dotle dok se ne ujedini BiH ne može se govoriti o jedinstvenoj Evropi, naročito ne onoj koja bi se razvijala na tekovinama borbe protiv fašizma i principima mira, razumjevanja, tolerancije i saradnje među narodima, i koja bi bila sinonim za mir i prosperitet u svijetu. Svi miroljubivi ljudi Evrope i svijeta, željeli bi naredni majski evropski jubilej, 67-mu godišnjicu pobjede nad fašizmom i 27-mi Dan Evrope dočekati u punoj slobodi, miru i blagostanju, oslobođeni straha od nasilja i mračnjaštva.



13.05.2011.


Nazad na prethodnu stranicu Nazad na početak stranice Naprijed na slijedeću stranicu

OPEN PAGES FOR ALL PROBLEMS - BLACK ON WHITE ABOUT ALL OPPRESSION
OTVORENE STRANICE ZA SVE PROBLEME - CRNO PO BIJELOM O SVEMU ŠTO TIŠTI
 
Napomena: Tekstovi koji vulgarno vrijeđaju: neku vjeru, navode na rasnu diskriminaciju i slično, ne dolaze u obzir.
Vaše priloge šaljite u TEXT ili HTML formatu na email: info@orbus.be
Page Construction: 13.05.2011. - Last modified: 14.08.2015.