ORBUS Belgium

TOP
Glas Diaspore
 

BALKAN AREA

OPEN PAGES FOR ALL PROBLEMS - BLACK ON WHITE ABOUT ALL OPPRESSION

BALKAN AREA




UREDNIK:
Salih ČAVKIĆ







DAN BiH NEZAVISNOSTI U OKOVIMA VLASTITIH PODJELA I DEJTONSKE USLOVLJENOSTI

Piše : Zijad Bećirević


Dok su skoro sve nacije svijeta tokom proteklih februarskih dana okupljane takmičarskim zanosom olimpijskog parka kanadskog grada Vankuvera, oko nacionalnih zastava, ispod svog drveta slobode koje raste, pored sarajevske vječne vatre s olimpijskim odsjajem optimisti bosanskog rodoljublja čekali su novo martovsko svitanje, da u zori nove godišnjice nezavisnosti prepoznaju svoju jedinu, slobodnu, jedinstvenu domovinu- Bosnu i Hercegovinu. Nažalost, i svoju osamnaestu godišnjicu nezavisnosti, na dan 1. marta 2010. godine Bosna i Hercegovina je dočekala u okovima vlastitih podjela i Dejtonske uslovljenosti, ispod siromašnog sjaja federalnih lampiona i muklog mraka entitetske Republike Srpske.

Po nekoj čudnoj indiciji pravde ili nepravde, upravo na svoj Dan nezavisnosti Bosna se i dalje brani od pokušaja da je raščeputaju i podjele, a njen najveći dušmanin Radovan Karadžić na taj svečani dan nastavio je iznositi isprojektovane agresorske laži odbrane, s kojima ponovno nastoji obmanuti i prevariti svijet, uvjeravajući nosioce svjetske pravde da je njegov i Miloševićev projekat zločina s genocidom nad Bošnjacima (kroz koji je svijet ponovno vidio i osjetio sve aveti fašizma) bio "plemeniti čin" zaštite, s kojim su Srbi makar privremeno odbranili Evropu od rastućeg islamskog fundamentalizma, spremnog da se silovito obrušava na evropske države od obala Anadolije, pa sve do Alpa i preko njih dalje širom Evrope. Servisiran punom podrškom, parama i advokatskim timovima Srbije, Rusije i drugih evropskih dvoličnjaka, Karadžić nastavlja krivotvoriti činjenice i napadati sve što ne ide u prilog osvajačkim planovima njegovog klana.

Podjeljena, razorena i obučena u tijesnu luđačku Dejtonsku košulju BiH je sve manje sposobna da se sama pokrene i objedini svoje tjelesne i duševne potencijale i stavi ih u funkciju svih svojih građana. Agresori i okupatori Bosne i dalje uspješno kontrolišu njeno Dejtonsko ruho i sami sebe proglašavaju garantom i zaštitnikom njene slobode i duševnog mira, koje su joj tako temeljno razorili. Nad njenim prostorima i dalje nadlijeću ptice grabljivice i tuđinski avioni, još uvijek puni smrtnog tereta, koji će Bosna zagrtati svojom okrvavljenom zemljom još pola stoljeća. Međunarodni posrednici su sve manje spremni i sposobni da neutrališu zlo i pokrenu trulež, sa kojim su bosansko nebo i zemlja zagađivani godinama. U sjeni lažne kooperativnosti iz zlobnog susjedstva se i dalje lansiraju mine iznenađenja, koje istrajno drže narod u izolaciji a zemlju u nemoći zavisnosti.

Poziv za otimanje iz nemoći i uslovljenosti, za buđenje iz inertnosti, za proklamovanje vlastitih načela multietničkog i multikulturalnog zajedništva i narodnog jedinstva, odašiljan težinom rodoljuba i sjajem sarajevske vječne vatre, vraća nas u godine slobode i vodi u budućnost, koju je većina b-h građana na svojim plećima iznijela i ovaj put kroz stege i okupatorske agresorske obruče, do praga sa svjetlijim vidicima. Mnogi od nas ni na ovaj Dan nezavisnosti nismo još postali dovoljno svjesni šta smo do jučer u ponoru podjela izgubili, niti šta nam ovo danas odnosi i ono sutra donosi. Dan nezavisnosti naše domovine Bosne i Hercegovine je i dan naše nezavisnosti, naše slobode i svih prava i pogodnosti koje nam sloboda donosi. Dan nezavisnosti nas iznova vraća nama samima i daje nam za pravo i u obavezu da sami uzmemo u ruke svoju budućnost i kao ostale napredne nacije svijeta svrstamo se oko jedne zastave, ispod našeg vjekovnog historijskog drveta, koje su nam u korijenu pokušali sasjeći, ali ono se i dalje obnavlja i raste. Ono nas podsjeća na naše iskonske korijene stare preko hiljadu godina, ponovno zalivene suzama slobode i suzama radosnicama iz referendumskih dana devedesetdruge, kada je svjetlost sunca ponovno obasjala naše oslobođeno nebo. Tog 29. februara i 1. marta na referendumu nezavisnosti 62,60% građana BiH se izjasnilo za jedinstvenu i suverenu Bosnu i Hercegovinu. Na temelju toga 5. aprila 1992. je proglašena nezavisnost BiH, koju su dva dana kasnije priznale države EEZ, a već 7. aprila 1992 ( tri godine prije Dejtona) i Sjedinjene države. I pored srpskog bojkota (uslovljenog zahtjevima uticajnog SDS-a, zbog kojega je na referendumu glasao samo manji broj srpskih građana) u jednoj od okupiranih krajiških opština u kojoj je okupator od prvih dana agresije našao svoje uporište i vezu s Banjalukom- Bosanskoj Dubici, čak 64% dubičkog stanovništva se prkosno izjasnilo za suverenu i nezavisnu BiH . Za nezavisnost BiH glasalo je tada čak 97% Bošnjaka i Hrvata, što je dubičku opštinu svrstalo među tri najuspješnije u Republici.

Ali narod Bosne mora znati, nikad zaboraviti, već podsjetiti sebe i moćnike koji sa sudbinom njenom upravljaju, da je začetak stvaranja jezgra (iz kojeg će već u 9. stoljeću u gornjem toku rijeke Bosne nastati prva historijska bosanska država) pada u 6-to stoljeće u vrijeme prvih nadiranja Slavena i Avara, kojima je sadašnje područje BiH bilo izloženo kroz čitav period od 6. do 10. vijeka. Ime prvog bosanskog vladara, bana Borića, datira još od 1154, a originalno svjedočanstvo bosanske državnosti (napisano bosančicom) od 29.8.1189. godine ( i danas čuvano u Dubrovačkom muzeju).

Dejton i njegovi protagonisti nisu imali pravo, nisu smjeli, srpskom agresoru dodijeliti 49% teritorija Bosne i Hercegovine, naročito ne prostore na kojima je počinjen genocid i sa kojih su protjerani ne-Srbi. Ta greška Dejtona je više nego očita (jer nagrađuje agresora i počinioca genocida) i mora biti ispravljena, jer ni vrijeme ni prostor, kada je zaključen Dejtonski ugovor, nije vrijeme Huna i Avara, niti nacističke histerije, u kojem se nešto moglo i propustiti. Potpisi Bošnjaka ( r. Alije i drugih) na Dejtonskom ugovoru su iznuđeni i koliko god ih možemo osuđivati za date potpise još više ih s pravom moramo braniti, jer Alija i njegovi sagovornici nisu mogli rizikovati još neki pokolj u stilu Srebrenice, Žepe, Prijedora...Dejtonski uspjeh "zaustavljanja krvoprolića" je na ponos Amerike, a li je podjela BiH s instaliranjem Republike Srpske (države u državi) na njen obraz. Izmjena Dejtona je imperativ svih zahtjeva i svako odlaganje sa šminkerskim promjenama (koje se zagovaraju i ove godine) je puni promašaj, sa još težim nesagledivim posljedicama.

Godine 2005, kada je obilježavana desetogodišnjica Dejtonskog mirovnog sporazuma ( zaključenog 21. novembra 1995 u Dejtonu, a potpisanog 14. decembra 1995. u Parizu) narod Bosne i Hercegovine je očekivao (i danas očekuje) od Sjedinjenih država da bez sujete podrže reviziju "Daytona", odnosno ukinu Republiku Srpsku kao zaseban entitet ( koji je u postdejtonskom periodu uz podršku Srbije nastavio s ekspanzionističkom politikom i profanisao sve zahtjeve i sva očekivanja na planu saradnje i koordinacije), a koja je formirana (greškom) samo radi bržeg okončanja rata i u interesu smirivanja ratnih tenzija na Balkanu, ali se ništa od toga nije dogodilo ni tada na danas, petnaest godina kasnije. Čak šta više, Srbija (koja je uspostavljena 1166. za vladavine srpskog župana Stefana Nemanje) mlađa je od Bosne za 12 godina. To nam uvjerljivo potvrđuje, što mora znati i svijet, da korijene državnosti i ustavna rješenja BiH ne traži u Dejtonu iz 1995.godine, već ih ima duboko ugrađene u svoje hiljadugodišnje postojanje. Upravo zbog toga, svaki put nam se iznova smuči, kada razni evropski skorojevići i dušebrižnici dolazeći u Bosnu nekim svojim autoritetom (koji nam ne treba) kao garantuju cjelovitost i nezavisnost BiH, a odlazeći iz Bosne u saradnji s okupatorima nastavljaju njenu razgradnju. Ne trebaju Bosni ni njihove ni bilo čije garancije, naročito ne one koje nam nude Srbija, V. Britanija i Rusija. Garant postojanja i opstanka Bosne je njen narod, onaj isti koji je u uslovima fašističke histerije devedesetih godina (uz bojkot najvećeg dijela srpskog stanovništva) čak sa 62% glasova potvrdio njenu nezavisnost.

U bosanskom narodu se ponovno, ali sve češće uz uzdahe, ponavlja jedna stara želja: "Bosno moja iz tri dijela, jednog dana bićeš cijela", uslovljena pitanjem da li će i naredni Dan državnosti naša jedina domovina dočekati u Dejtonskoj luđačkoj košulji, okovana mračnjaštvom Republike Srpske i omeđena agresivnim napadačkim ambicijama agresora ili će referendumska opredjeljenja b-h građana iskazana 1992. sa preko 60% njihovih glasova još jednom potvrditi i ovjekovječiti suverenitet, integritet i multietničko jedinstvo jedne od najstarijih država Evrope - Bosne i Hercegovine.


10.03.2010.


Nazad na prethodnu stranicu Nazad na početak stranice Naprijed na slijedeću stranicu

OPEN PAGES FOR ALL PROBLEMS - BLACK ON WHITE ABOUT ALL OPPRESSION
OTVORENE STRANICE ZA SVE PROBLEME - CRNO PO BIJELOM O SVEMU ŠTO TIŠTI
 
Napomena: Tekstovi koji vulgarno vrijeđaju: neku vjeru, navode na rasnu diskriminaciju i slično, ne dolaze u obzir.
Vaše priloge šaljite u TEXT ili HTML formatu na email: info@orbus.be

Page Construction: 10.03.2010. - Last modified: 14.08.2015.