ORBUS Belgium

TOP
Glas Diaspore
 

BALKAN AREA

OPEN PAGES FOR ALL PROBLEMS - BLACK ON WHITE ABOUT ALL OPPRESSION

BALKAN AREA



UREDNIK:
Salih ČAVKIĆ







NA RUŠEVINAMA BERLINSKOG ZIDA

ZIDAJU SE BOSANSKI ZIDOVI PODJELA

Piše: Zijad Bećirević



Dok sve jača Njemačka i nešto jedinstvenija Evropa slavodobitno obilježavaju dvadesetogodišnjicu rušenja Berlinskog zida ( koji je punih 30 godina bio barijera od komunizma i dijelio ne samo Njemačku na dvije suprostavljene strane, već u mnogočemu Evropu i svijet) u Bosni se svih tih minulih godina na temeljima osporavanog nepravednog Dejtona zidaju novi zidovi podjela na kojima srpski nacionalizam i osnaženi ruski ambicionizam podižu novi živi “odbrambeni štit” suprotstavljen težnjama Zapada da kontroliše dodirne zone i ovlada nekim ključnim područjima Balkana. Na temeljima bosanskih podjela i entitetske izdvojenosti, uspostavljenih agresijom i genocidnim zatiranjem Bošnjaka, kao najuticajnijeg i najbrojnijeg narodna Bosne, zidaju se novi antagonizmi puni podmetanja i licemjerja, sa kojima se vrijeme hladnoratovske napetosti trasformiše i mijenja u novu formu blokova, koje smo nekada imenovali kao Istok i Zapad.

Ranije su između takvog Zapada i Istoka stajali Nesvrstani, ne manje snažni i uticajni za ulogu katalizatora. Danas je to, pretežno u teritorijalnom a manje u organizacio-političkom mozaiku, razorena i duboko podjeljena Bosna i Hercegovina, u kojoj nejedinstvena Evropa i uzdrmana Amerika instaliraju znakovite sisteme u kojima se još ne javljaju alarmi, ali osjećaju upozorenja i nagovještaji. Kroz to BiH sve skuplje plaća ceh za ambicije Srbije da postane Velika Srbija i Rusije da opet bude moćna i uticajna kao njen predak SSSR. Evropa i svijet imali su sreće da u posljednjem lideru bivšeg SSSR-a g. Mihailu Gorbačovu prepoznaju ideologa i nosioca novog vremena, spremnog da vlastitom glavom prođe kroz Berlinski zid; rodoljubi Bosne i Hercegovine još očekuju i žive u nadi da će se uskoro i na njenoj političkoj sceni pojaviti netko dovoljno sposoban, snažan, podržan i odlučan da odbaci licemjerje Evrope i svijeta i sjedinjenim snagama Bosne sruši zidove unutarnjih podjela, još ovijenih crnim plaštom Dejtonske isključivosti.

Jasno se osjeća, a mnogi politički analitičari potvrđuju, da su ambicije Putina i njegove diplomatije daleko veće i opsežnije od zaštite Dejtonskih rješenja na području Balkana, posebno u Bosni i Hercegovini. Kolika se važnost pridaje Balkanu uvjerljivo govori činjenica da su Srbi i Rusi (nakon više nego ozbiljnih prijetnji) u potpuno drugi plan potisnuli Kosovo, a orijentisali se na podršku Republici Srpskoj (genocidnoj tvorevini na čelu sa kompromitovanim Dodikom, koji papagajski ponavlja da je neprijatelj države koja ga drži i plaća) i njenoj punoj političko - ekonomskoj promociji, koju maksimalno podržavaju politički i pomažu finansijski, što uvjerljivo potvrđuje zapažena izjava pred. Putina “ da je Rusija garant Dejtona”. Samo sa tog aspekta se može shvatiti i razumjeti ubrzana i naglašena diplomatska aktivnost srpsko-ruske diplomacije u BiH i oko BiH zadnjih mjeseci. Osnovi cilj diplomatske ofanzive je proširiti, ojačati i ozvaničiti institucionalne strukture vlasti RS i pomoći joj da ojača državne postulate sa zakonodavnom regulativom, prije nego se kroz sudski proces u Hagu Karadžiću izrekne zaslužena kazna, koja bi sigurno promjenila tok stvari i događaja. Time dobro osmišljena ofanzivna diplomatska aktivnost ruske i srpske diplomatije, odvojeno i u tandemu, puna zloslutnih poruka i nagovještaja ( s pravom građanstva i priznatim državljanstvom u Beogradu, Banja Luci, a uskoro i u istočnom Sarajevu), uzima sve više prava da usmjerava tok događaja, usporava ih ili ubrzava, odlaže ili nameće, određujući time sudbinu Bosne i njenih naroda.

Dok je postojao Berlinski zid, Istok nije prelazio vode Drine (za koju se vjerovalo da je višestoljetna granica između Istoka i Zapada), a danas se sve slobodnije ponaša, širi i šepuri kroz okupirana bosanska područja (naročito gradove na Drini), promovišući genocidnu srpsku tvorevinu kao napredan neosvojivi bastion. Sjedinjene države duboko zaglibite u gudure Afganistana i predgrađa Pakistana, te pritisnute vlastitim reformskim procesima i sistemskim pitanjima unutarnje i vanjske politike, nemaju dovoljno ni volje, ni snage ni motiva, da parališu, ospore i zaustave sve agresivnije istupe rusko-srpske diplomatije, šeretski podržavane od dijela Evrope i historijskih sljedbenika. Više nego simptomatičan korak najavio je ovih dana novembra ruski predsjednik Medvedov izmjenom zakona o odbrani, kojim se proširuju mogućnosti ruskih oružanih snaga za djelovanje izvan Rusije. I sve to titansko odmjeravanje snaga odvija se na okrvavljenom bosansko-balkanskom tlu, na kojem se još uvijek ne žele prepoznati niti identifikovati pravi uzroci za progon Bošnjaka i zlodjela nad Bošnjacima, već se pri svakom završnom bilansu kao faktori prijetnje i destabilizacije imenuju islam i islamski ekstremizam, čime se sve pokriva i opravdava.

Nakon Prudskog ušlo se u Butmirski proces, u kojem se kao prvo geslo normiranja navodi “da stranci ništa Bosni ne nameću“, a pri tom se uporno i konstantno vrši pojačani diplomatski pritisak na B-H političare da pristanu na uljepšavanja i lakirku Dejtona, umjesto da konačno shvate i prihvate neospornu činjenicu da Dejton nema budućnosti, da je smetnja miru i ustrojsvu BiH (a ne garant), jer je s njime inaugurisana genocidna entitetska tvorevina- RS, čije postojanje neminovno inspiriše hrvatske nacionaliste da formiraju vlastiti odvojeni entitet. U svim pregovorima vođenim do danas agresorska srpska strana određivala je prag i imala ultimativni minimum ispod kojeg se nije išlo ni po koju cijenu, a što je međunarodna zajednica obligatorno akceptirala. Po toj analogiji minimum i barijera za bošnjačke lidere i stranačke pregovarače od danas pa ubuduće, bolje reći veći od danas, moralo bi biti bezuslovno skidanje entitetskih okova , prevashodno ukidanje Republike Srpske. Nema nikakva opravdanja ni osnova nakon 15 godina neuspješnih pregovora od uspostavljanja Dejtona najvažnija pitanja državnog preustrojstva ostavljati za kasnije ( kada se povuče OHR, skidajući time svaku odgovornost međunarodnih posrednika za eventualne posljedice).

U sklopu diplomatskog pospremanja Balkana su sve učestaliji i brojniji diplomatski susreti različitih nivoa u Banja Luci (koja oponaša prijestolnicu države) te Beogradu, Rusiji i drugdje. Kroz mnoge od tih susreta se na samo zavjerenički kroje planovi protiv B-H države, već se sve beskrupuloznije i bezobzirnije entitetske vlasti nadređuju državnim organima i institucijama. U novom zakonodavstvu RS je sve teže prepoznati ulogu države BiH, već se sve ingerencije zakona odnose na entitet i iz njega proizilaze. Posebno čudi i zabrinjava da sve to političari bošnjačkog krila pomirljivo prihvataju i amortiziraju, umjesto da se energičnije oglase, suprotstave i bojkotuju. Ohrabreni time političari RS postaju sve grlatiji i beskrupulozniji, jer im iz Srbije i Rusije stižu sve češća ohrabrenja, čak sa finansijskom podrškom.

Šef srpske diplomatije g. Vuk Jeremić, nakon oktobarske posjete ruskog predsjednika Medvedeva, samouvjereno hvalisavo je izjavio: “Svima je postalo jasno da je Srbija danas najuticajniji regionalni igrač zapadnog Balkana” a potom dodao” Srbija i Rusija treba da budu dio nove ekonomske i bezbjednosne arhitekture Evrope”.

U kontestu tako žive diplomatske aktivnosti se mogu protokolisati i nelogični zahtjevi američkog ambasadora Charlesa Englisha i švedskog Bosse Hedberga, koji (zajedno s drugima) vrše jak pritisak na bošnjačke stranačke lidere, od Pruda do Butmira, a sada i dalje, sileći ih da progutaju gorke pilule i uspavano prihvate lakirke i poboljšanja umjesto očekivanih neophodnih promjena, a ovih dana se ide još dalje od stranačkih lidera, pa se apeluje na načelnike b-h opština da podrže zajednički prijedlog paketa koji nude SAD i EU, koji je ranije predočen i ponuđen političkim liderima BiH na butmirskim pregovorima. Svi međunarodni zagovornici i posrednici neće da pođu od osnovnih fakata, potrebnih za temeljna ustavna rješenja, a to je eliminisanje uzroka teškog političkog stanja u BiH, koji proizilaze i regeneriraju se iz RS- genocidne tvorevine s kojom se ne može ni u NATO ni u Evropu. Upornim instaliranjem Republike Srpske u BiH, Srbima se daje ono što ni jedan od tri bosanska naroda ne treba imati, ne može nikad imati, niti ima danas, niti je imao u prošlosti.

Međunarodni posrednici, uključujući prudske i butmirske, moraju da shvate da se sa Republikom Srpskom ne može ni u Evropu niti u NATO, jer je njena struktura
sazdana od bošnjačke krvi i kostura, pa kako takva ne može egzistirati ni odvojeno niti u sklopu drugačijih organizaciono- teritorijalnih formi, već mora prethodno biti ukinuta i razvlašćena. Dobro bi bilo da stranački lideri BiH konačno shvate da međunarodni posrednici ne rade u interesu BiH pa ih ne treba ni podržavati, ni opravdavati, ni rehabilitirati. Bez njih je sigurno lakše riješiti unutarnje probleme, mada sada djeluju neophodni. Naravno, svaka pomoć je dobra došla, ako je dobronamjerna. Do sada se nismo mogli uvjeriti da je strana pomoć BiH ispunila taj osnovni kriterij vrednovanja vrijednosti.

Berlinski zid nije opstao. Neće opstati ni bosanski zidovi entitetskih podjela. Krajnje je vrijeme da se to shvati i prihvati kao notorna činjenica, bez koje ni Bosna ni Evropa ne mogu ostvariti optimalno buduće ustrojstvo.


24.11.2009.


Nazad na prethodnu stranicu Nazad na početak stranice Naprijed na slijedeću stranicu

OPEN PAGES FOR ALL PROBLEMS - BLACK ON WHITE ABOUT ALL OPPRESSION
OTVORENE STRANICE ZA SVE PROBLEME - CRNO PO BIJELOM O SVEMU ŠTO TIŠTI
 
Napomena: Tekstovi koji vulgarno vrijeđaju: neku vjeru, navode na rasnu diskriminaciju i slično, ne dolaze u obzir.
Vaše priloge šaljite u TEXT ili HTML formatu na email: info@orbus.be

Page Construction: 24.11.2009. - Last modified: 14.08.2015.