ORBUS Belgium

TOP
Glas Diaspore
 

BALKAN AREA

OPEN PAGES FOR ALL PROBLEMS - BLACK ON WHITE ABOUT ALL OPPRESSION

BALKAN AREA




UREDNIK:
Salih ČAVKIĆ











aktua
actuality
aktualnosti
actualiteiten


 



Iz Zemlje Lala i Kanala: Četiri života “mačke” Balkenendea

Piše: Goran Sarić

“Gora” se počela tresti već već krajem septembra prošle godine, izjavom ministra spoljnih poslova, Maxim Verhagena (demokrišćani, CDA) da “ne isključuje produžetak holandske vojne misije u Avganistanu”. Time je ovaj predstavnik “tvrdog krila” CDA žestoko uznemirio koalicione partnere, posebno one iz redova socijaldemokrata (PvdA). Jer, oni su se – skupa sa gotovo svim opozicionim partijama – odlučno borili protiv produžetka misije, smatrajući da je sada red na druge zemlje da preuzmu vruću avganistansku “štafetnu palicu”.

Nakon toga su došle dvije “svađice” oko politike droga i eventualnih pregovora s talibanima.

U prvom se slučaju CDA zalagala za zatvaranje čuvenih “kofi-šopova”, a PvdA bila protiv, jer bi to, je li, ovu, po “narko-turizmu” čuvenu zemlju, dobrano udarilo po šlajpeku.

Kad je riječ o drugoj temi, socijaldemokrati su se, nošeni novim “Obaminim vjetrovima”, zalagali za pregovore sa “mekšom” strujom talibana, čemu su se, opet, demohrišćani zdušno suprotstavljali.

No, sve je ovo bio samo uvod u eksploziju nesuglasica koje su, krajem januara nastale oko raporta Komisije Davids u vezi sa holandskim učešćem u ratu u Iraku.

Naime, dok je premijer Balkenende, gotovo van sebe, odlučno odbijao zaključak da je tada sasvim ispustio “konce iz ruku” i predstavio se kao veoma loš (politički) režiser, socijaldemokrati su likovali nad tvrdnjama da je napad na Irak bio, u osnovi, nelegalan a holandsko učešće u njemu brzopleto i nepotrebno. Usaglašavanje stavova u koaliciji, iliti: lijepljenje napukle vaze, bilo je dugo, i bolno.

I, na koncu se pokazalo – potpuno bezuspješno.

Tek onda je, kao “crnišlag na tortu”, iliti: definitivno namicanje (političke) omče oko vrata Vladi, došlo na red (ne)nastavljanje vojne misije Holanđana u Avganistanu. Tu je stvar definitivno i nepovratno “pukla”.

Jer, početak pravog kraja, koga je donio raskol oko produženja vojne misije u Avganistanu, bilo je već famozno pismo Vladi, upućeno iz centrale NATO-pakta, u kome se od Holandije skoro-pa zahtjeva produžetak misije. “Kvaka” je u tome da se takvo pismo, u pravilu, šalje saveznicima tek kad se vlada neke od zemalja NATO-pakta već odluči na akciju pomoći saveznicima.

Postoje ozbiljne indicije da se iza ovog presedana krije niko drugi nego Jaap de Hoop Scheffer, sadašnji šef NATO-a a prijašnji ministar spoljnih poslova upravo – vidi slučaja! – iz redova CDA.  “Preuranjeno” pismo je gotovo sigurno njegovo “maslo”.

Mnogi ovdje tvrde čak i da je gosp. Scheffer lukrativnu poziciju šefa najmoćnijeg svjetskog vojnog saveza kupio upravo lobiranjem za holandsko učešće u napadu na Irak, što su, svojevremeno, mnoge druge veće evropske zemlje (Francuska, Njemačka…) odlučno odbijale. U tom se smislu otvoreno i veoma energično zalaganje sadašnjeg ministra vanjskih poslova Verhagena može shvatiti kao nastavak Schefferove politike. Ne misli valjda i ovaj uskoro, kad Scheffer ode u penziju, postati njegov nasljednik, tj. šef moćne zapadnjačke vojne mašinerije?

Ko zna … Kažu da je u ratu, a politika je, da malo “obrnemo” onu staru misao, nastavak ratovanja drugim sredstvima, i ljubavi sve dozvoljeno …

No, socijaldemokrati, predvođeni ovdje veoma popularnim ministrom finansija Wouter Bosom, suočeni sa sada već dugogodišnjim padom popularnosti, nisu sebi mogli dozvoliti još jedan veliki kiks. Tim više što je upravo ova vlada, prije godinu-dvije, već donijela odluku da je kraj ove godine zaista, definitivno i nepovratno, i kraj holandske vojne misije u Avganistanu. Osim toga, pritisak opozicije u tom smjeru, naročito desničara Wildersa i Socijalističke partije, sve više raste, tako da bi socijaldemokratima gubljenje vjerodostojnosti pred opštinske izbore u martu ove godine sigurno nanijelo veliku štetu.

Nešto kao autogol. I to – u devedesetom minutu.

I šta nam drugo preostaje, sad kad je kraljica Beatrix već parafirala pad vlade, nego – na izbore. Najvjerovatnije, već u maju ove godine.

Najveće je pitanje da li će premijer Jan Peter Balkenende, čija već četvrta vlada zaredom nije doživjela “prirodan” kraj mandata, iz cijele ove ujdurme opet izaći kao pobjednik.

Istina, još niko ne zna hoće li se ovaj vješti političar uopšte kandidovati. Ali, imajući u vidu njegovu (relativnu) mladost i ambicije…

Vjerovatno čovjek zna za onu priču o mački sa dvanaest života. 

A on ih je do sada, politički gledano, “proćerdao” tek četiri.

(Goransaric.net/Vijesti.nl)



28.02.2010.


Nazad na prethodnu stranicu Nazad na početak stranice Naprijed na slijedeću stranicu

OPEN PAGES FOR ALL PROBLEMS - BLACK ON WHITE ABOUT ALL OPPRESSION
OTVORENE STRANICE ZA SVE PROBLEME - CRNO PO BIJELOM O SVEMU ŠTO TIŠTI
 
Napomena: Tekstovi koji vulgarno vrijeđaju: neku vjeru, navode na rasnu diskriminaciju i slično, ne dolaze u obzir.
Vaše priloge šaljite u TEXT ili HTML formatu na email: info@orbus.be

Page Construction: 28.02.2010. - Last modified: 23.10.2014.